|
|
|||
|
|
||||
|
|
Lasy Polski
W odległej przeszłości lasy występowały niemal na całym obszarze kraju. Na skutek intensywnych przemian związanych z rozwojem gospodarczym, areał lasów ciągle się zmniejszał. Pod koniec XVIII lesistość Polski wynosiła 40%, w 1945 r. osiągnąć moinimum - 20,8%. Od zakończenia II wojny światowej do czasów obecnych leśistość, w wyniku intensywnych zalesień gruntów porolnych wzrosła do 28,3% (wg GUS, stan 1999 r.). Lasy w Polsce zachowały się na terenach o najsłabszych glebach, co odzwierciedla się wyraźnie w układzie typów siedliskowych lasu. Udział typów siedliskowych lasu przedstawia się następującao:
Dominującą rolę w składzie gatunkowym lasu odgrywają gatunki iglaste, co wiąże się z korzystnymi dla nich warunkami klimatycznymi oraz siedliskowymi ale również z propagowanymi u schyłku XIX w. i na początku XX w. metodami gospodarowania w ówczesnych lasach preferującymi gatunki iglaste. Struktura gatunkowa przedstawia się następująco:
Należy zaznaczyć, że w latach 1945-1998 struktura gatunkowa lasów uległa istotnym przemianom, wyrażającym się między innymi zwiększeniem udziału drzewostanów z przewagą gatunków liściastych z 13% do 21,9% (w Lasach Państwowych). Podobną tendencję zwyżkową obserwuje się w strukturze wiekowej drzewostanów, gdzie dominują drzewostany II (21-40 lat) i III (41-60 lat) klasy wieku. O poprawie struktury wiekowej świadczy wzrast udziału drzewostanów o wieku powyżej 80 lat, z ok. 0.9 mln. ha w 1945r. do ok. 1.5 mln. ha w 1999 r. oraz wzrost przeciętnego wieku drzewostanów (57 lat w Lasach Państwowych, 40 lat w lasach prywatnych). Strukturę wiekową lasów Polski przedstawia poniższy wykres:
|
