Urządzania
   Geodezji
   Ekonomiki, Finansów
    i Księgowosci

Pracownia Gleboznawczo-Siedliskowa

Skład osobowy

Kierownikiem pracowni Gleboznawczej Gs-1 jest Jacek Klusek, podlega mu bezpośrednio 10 osób, w tym 2 stażystów. W skład wysoko wykwalifikowanej i doświadczonej drużyny wchodzi dziesięciu specjalistów z wyższym wykształceniem, spośród których 6 osób ukończyło Wydział Leśny SGGW, jedna osoba Wydział Leśny kierunek Ochrona Zasobów Leśnych Akademii Rolniczej w Krakowie , a trzy osoby Uniwersytet Warszawski - Wydział Geologii, Wydział Biologii i Wydział Geografii.

Wprowadzenie

Pracownia Gleboznawczo zajmuje się sporządzaniem dokumentacji gleboznawczych, florystycznych i fitosocjologicznych. Na podstawie danych zebranych w trakcie prac terenowych wykonuje, w postaci numerycznej i analogowej, mapy gleb i siedlisk leśnych w oparciu o "Zasady kartowania siedlisk leśnych" (Warszawa 1994) oraz "Klasyfikację gleb leśnych Polski" (Warszawa 2000). Aby prawidłowo dokonać rozpoznania typologicznego i przestrzennego gleb i siedlisk, zakłada się powierzchnie siedliskowe , które dzieli się z kolei na podstawowe i pomocnicze. Na podstawie profili glebowych, odwiertów, roślin runa i składu gatunkowego drzewostanu o dokonuje się kartowania gleb i siedlisk leśnych. Gęstość sieci punktów zależy od zróżnicowania obiektu i ma zapewniać prawidłowe rozpoznanie mikrosiedlisk. Na podstawie tych prac wykonywane są mapy glebowe nadleśnictw, które z kolei służą prowadzeniu gospodarki leśnej na podstawach ekologicznych.

Przedmiotem działania pracowni jest:

• Wykonywanie opracowań siedliskowo-gleboznawczych i gleboznawczo-nawożeniowych;

• Wykonywanie opracowań fitosocjologicznych i florystycznych;

• Monitoring biologiczny szaty roślinnej;

• Sporządzanie dokumentacji rekultywacyjnej dla terenów przemysłowych;

• Wykonywanie dokumentacji wstępnych i planów ochrony dla Parków Narodowych i rezerwatów przyrody, innych prac i dokumentacji z zakresu ochrony przyrody i krajobrazu oraz szeroko pojętej sozologii;

• Sporządzanie gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Historia prac glebowo-siedliskowych

Tuż po wojnie potrzeby intensyfikacji gospodarki leśnej spowodowały intensywny rozwój klasyfikacji przyrodniczych warunków lasu. Przed polskim leśnictwem stanęło zadanie odpowiedniego klasyfikowania i kartowania siedlisk, w tym celu w Instytucie badawczym leśnictwa opracowano ramowy system klasyfikacji siedlisk leśnych, w którym za podstawową jednostkę systematyczną przyjęto typ siedliskowy lasu a zróżnicowanie geograficzno - klimatyczne lasu znalazło wyraz w 1952r. W podziale kraju na krainy i dzielnice przyrodniczoleśne. W 1956 r. zapoczątkowano w BULiGL wykonywanie przeglądowych map siedliskowych w skali 1:20 000, które sporządzały drużyny taksatorów w trakcie przeprowadzania inwentaryzacji lasu (istotny mankamentem tych map było pominięcie elementów glebowych). Stąd też BULiGL w 1957 r. zaczęło sporządzać próbne mapy gleb leśnych na podkładach map gospodarczych w skali 1: 5 000. Wykonywała je jedynie Pracownia Gleboznawcza naszego Oddziału, kartując przez okres 10 lat powierzchnię 500 tys. ha co stanowiło 54 ówczesne nadleśnictwa. Pod koniec lat siedemdziesiątych do prac nad mapą gleb dołączyły Oddziały BULiGL z: Poznania, Szczecinka, Brzegu i Krakowa. W latach 1964 - 1966 Pracownia Gleboznawcza BULiGL w Warszawie i Pracownia Badania Siedlisk Leśnych IBL w Gdańsku przeprowadziły w Nadleśnictwach Kozienice i Bliżyn próbne kartowanie metodą łączącą w treści i formie mapy glebowe i mapy siedliskowe. Kartowanie tą nową metodą zaczęto w 1970 r., wykonywanie prac kartograficznych na samym początku zlecono Pracowni Glebowo-Siedliskowej BULiGL w Warszawie oraz powołanym w tym celu pracowniom w innych oddziałach. Prace te z różnym nasileniem i w zależności od potrzeb prowadzone są do dnia dzisiejszego, sukcesywnie rozwijane i doskonalone o nowe metody klasyfikowania, kartowania i prezentacji siedlisk.

Interaktywna mapa glebowo-siedliskowa